غزل خدا

چه شبی است!

چه لحظه های سبک و مهربان و لطیفی،

گویی در زیر باران نرم فرشتگان نشسته ام.

می بارد و می بارد و هر لحظه بیش تر نیرو می گیرد.

هر قطره اش فرشته ای است که از آسمان بر سرم فرود می آید.

چه می دانم؟

خداست که دارد یک ریز، غزل می سراید؛

غزل های عاشقانه ی مهربان و پر از نوازش.

هر قطره ی این باران،

کلمه ای از آن سرودهاست.