این همه رنجی که دنیا بر سر ما میکند / غیر ما هر که باشد ترک دنیا میکند بارها گفتم که فردا ترک دنیا میکنم / چون به یاد تو می افتم امروز و فردا میکنم   هیچکس هرگز نمی داند چه سازی می زند فردا / چه می دانی تو از دیروز چه می دانم من از فردا همین یک لحظه را دریاب که فردا می شوی تنها   فردا که باز هم خورش...

  چه فرقی دارد ، شهر ما خانه ی ما باشد یا نباشد ؟   وقتی تو نه در شهر ما هستی و نه در خانه !      

  شخصی بود که تمام زندگی‌اش را با عشق و محبت پشت سر گذاشته بود و وقتی از دنیا رفت همه می‌گفتند به بهشت رفته‌است. آدم مهربانی مثل او حتماً به بهشت می‌رفت. در آن زمان بهشت هنوز به مرحله کیفیت فراگیر نرسیده بود. استقبال از او باتشریفات مناسب انجام نشد دختری که باید او را راه می‌داد نگاه سریعی به لیست ا...

می‌خواستم بهت بگم چقد پریشونم دیدم خودخواهیه دیدم نمی‌تونم   تحمل می‌کنم بی تو به هر سختی به شرطی که بدونم شاد و خوشبختی   به شرطی بشنوم دنیات آرومه که دوسش داری از چشمات معلومه   یکی اونجاست شبیه من یه دیوونه که بیشتر از خودم قدرتو می‌دونه   چیکار کردی که با قلبم، به خاطر تو بی‌رحمم تو می‌خندی چه ش...

وقتی دو قلب برای یکدیگر بتپد، هیچ فاصله ای دور نیست، هیچ زمانی زیاد نیست و هیچ عشق دیگری نمی تواند آن دو را از هم دور کند. محـــــــکم ترین برهـــــان عــــــشق، اعتـــــــــماد است…

      چقدر سخته گل آرزو هاتو تو باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی و اونوقت آروم زیر لب بگی گل من ، باغچه نو ، مبارک        

      دلم را چون اناری کاش یک شب دانه می کردم به دریا می زدم در باد و آتش خانه می کردم   چه می شد آه ای موسای من، من هم شبان بودم تمام روز و شب زلف خدا را شانه می کردم   نه از ترس خدا، از ترس این مردم به محرابم اگر می شد همه محراب را میخانه می کردم   اگر می شد به افسانه شبی رنگ حقیقت زد حقیقت را اگر...

      مانند یک بهار…. مانند یک عبور…. از راه میرسی و مرا تازه میکنی. همراه تو هزار عشق از راه میرسد همراه تو بهار… بردشت خشک سینه من سبز میشود. وقتی تو میرسی…. در کوچه های خلوت و تاریک قلب من … مهتاب میدمد… وقتی تو میرسی… ای آرزوی گم شده بغض های من… من نیز با تو به عشق میرسم…            

      آرامش باعث تکامل عشق می‌شود. عشق، هوای نفس و احساسات شدید نیست. عشق انسان‌ها نسبت به یکدیگر بازتابی از عشق ازلی است و خداوند نهایت آرامش است.          

قایقی خواهم ساخت، خواهم انداخت به آب. دور خواهم شد از این خاک غریب که در آن هیچ کسی نیست که در بیشه‌ی عشق قهرمانان را بیدار کند.   قایق از تور تهی و دل از آرزوی مروارید، همچنان خواهم راند. نه به آبی‌ها دل خواهم بست نه به دریا – پریانی که سر از آب بدر می‌آرند و در آن تابش تنهایی ماهی‌گیران می‌فشانند ...

                سایز بزرگ تر عکس ها در ادامه مطلب

                سایز بزرگ تر عکس ها در ادامه مطلب

               سایز بزرگ تر عکس ها در ادامه مطلب

              سایز بزرگ تر عکس ها در ادامه مطلب